Bazı Geleneksel Tıbbi Bitkilerin Psöriazis Üzerindeki Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Psöriazis, diğer adıyla sedef hastalığı, oksidatif stres ile ilişkili olduğu düşünülen kronik enflamatuvar bir cilt hastalığıdır. Psöriazisin tıbbi tedavisi topikal, fototerapi, konvansiyonel sistemik tedaviler ve biyolojik tedaviler olmak üzere dört başlık altında incelenebilir. Bu çalışmada, Türkiye'de yetişen, halk tarafından hastalıkların tedavisi için kullanılan Dracunculus vulgaris bitkisinin, imiquimod krem ile farelerde oluşturulan psöriazis modelindeki etkinliği ve etki mekanizmasının aydınlatılması amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Bitki oda koşullarında kurutulduktan sonra maserasyon yöntemiyle ekstre elde edilmiştir. Ekstreler çalışmaya başlanılacağı güne kadar buzdolabında +4 oC’de muhafaza edilmiştir. Deneyde kullanılacak hayvanlar 4 gruba ayrılmıştır: Kontrol grubu, İmikuimod (IMQ) grubu, IMQ + Dracunculus vulgaris grubu, IMQ + Betametazon grubu. Kontrol grubu ve IMQ grubu hayvanlarına 7 gün boyunca bitki ekstresinin çözücüsü topikal olarak uygulanmıştır. Veri analizi GraphPad Prism 6.0 yazılımı ile yapılmıştır.

Bulgular: Çalışmamızda, Dracunculus vulgaris bitkisinin topikal olarak uygulanması PAŞİ skorunu ve IMQ ile indüklenen gruba göre deri kalınlığını azaltmıştır. IMQ+Betametazon grubundaki farelerin dalak ağırlıkları, IMQ grubuna ve IMQ+D.vulgaris grubundaki farelerin dalak ağırlıklarına kıyasla daha düşük çıkmıştır. Kontrol grubu ve IMQ+Betametazon arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştir.

Sonuçlar: Çalışmamız, psöriazisin güncel tedavisini destekleyen yeni ve etkili bitkisel tedavi yaklaşımları sunarak hastalığın önlenmesine ve gelişmesine katkıda bulunacaktır.

Alternate abstract:

Objective: Psoriasis is a chronic inflammatory skin disease thought to be associated with oxidative stress. Medical treatment of psoriasis can be examined under four headings: topical, phototherapy, conventional systemic treatments and biological treatments. In this study, it was aimed to elucidate the efficacy and mechanism of action of the Dracunculus vulgaris plant, which is grown in Turkey and used by the public for the treatment of diseases, in the psoriasis model in mice induced by imiquimod cream.

Material and methods: After drying the plant at room conditions, the extract was obtained by maceration method. The extracts were kept in the refrigerator at +4 oC until the day of the study. The animals to be used in the experiment were divided into 4 groups: Control group, Imiquimod (IMQ) group, IMQ + Dracunculus vulgaris group, IMQ + Betamethasone group. The solvent of the plant extract was applied topically to the control group and IMQ group animals for 7 days. Data analysis was done with GraphPad Prism 6.0 software.

Results: In our study, topical application of Dracunculus vulgaris plant decreased PASI score and skin thickness compared to the IMQ-induced group. The spleen weights of the mice in the IMQ+Betamethasone group were lower than the spleen weights of the mice in the IMQ group and the IMQ+D.vulgaris group. However, no significant difference was found between the control group and IMQ+Betamethasone.

Conclusion: Our study will contribute to the prevention and development of the disease by presenting new and effective herbal treatment approaches that support the current treatment of psoriasis.