Content area
Abstract
Amaç:Hemşirelere Duygusal Özgürleşme Tekniği’nin COVID-19 hastalarına bakım veren hemşirelerin sürecindeki kaygı düzeyleri üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem:Randomize kontrollü türdeki araştırma 12.03.2021/12.08.2021 tarihleri arasında, İstanbul Anadolu yakasında Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Avrupa yakasında bulunan Şehir Hastanesinin COVID-19 servislerinde gerçekleştirilmiştir. Örneklemi; deney grubu 50 ve kontrol grubu 50 toplam 100 hemşire oluşturdu. Veriler Hemşire Kişisel Bilgi Formu, Spielberger Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği, Subjektif Deneyim Birimi/ Subjective Units of Experience aracılığıyla toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde parametrik analizler için gruplarda normal dağılım varsayımı Kolmogrow Smirnow testi ile Deney ve kontrol grubundaki benzerlikler (yaş, cinsiyet, eğitim durumu) ise Mann Whitney U testi ve Pearson Ki kare testi ile değerlendirildi.
Bulgular:Araştırma kapsamdaki hemşirelerin yaş ortalaması 26,35 (±4,62), ortalama çalışma süresi 39,01 (±52,16) ay, COVID-19 Servisinde ortalama çalışma süresi ise 9,17 (±1,88) ay olarak belirlendi. Ortalama durumluk kaygı düzeyi 51,49 (±10,34); ortalama sürekli kaygı düzeyi 47,03 (±8,46) olarak saptandı. Deney grubuna EFT uygulaması sonrası yapılan değerlendirmede, durumluk kaygı düzeyinin 41,14(±10,74) öncesi durumluk kaygı düzeyine göre 56,16(±5,46) istatistiksel anlamlı olarak daha düşük düzeyde olduğu bulundu (p<0,001). Deney grubunun EFT sonrası sürekli kaygı düzeyinin 43,46 (±8,26), EFT öncesi sürekli kaygı düzeyine göre 46,64 (±7,89) istatistiksel anlamlı olarak düşük olduğu bulundu (p<0,001).
Sonuç:Duygusal Özgürleşme Tekniği uygulanmasının COVID-19 hastalarına bakım veren hemşirelerin kaygılarını azalttığı ve duygu durumlarını olumsuz duygulardan olumlu duygulara doğru iyileştirdiği sonucuna varıldı.





