Sakroiliak Eklem Disfonksiyonunda Kinezyofobinin Ağri, Engellilik, Yaşam Kalitesi, Emosyonel Durum ve Omurga Fleksibilitesi Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç.Bu çalışmada sakroiliak eklem disfonksiyonu olan hastalarda kinezyofobinin varlığı ve ağrı, engellilik, yaşam kalitesi, emosyonel durum ve omurga fleksibilitesi üzerine etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır.

Yöntem.Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı polikliniğine başvurup sakroiliak eklem disfonksiyonu tanısı alan 18-65 yaş arası toplam 55 hastada kinezyofobi varlığı ve bu durumun ağrı, engellilik, yaşam kalitesi, anksiyete-depresyon ve omurga fleksibilitesi üzerine etkisi araştırıldı. Kinezyofobi değerlendirilmesinde Tampa Kinezyofobi Skalası (TKS) kullanıldı. Ağrı, Vizüel Analog Skala (VAS) ile; engellilik, Oswestry Disability Index (ODI) ile; yaşam kalitesi, Short Form 36 (SF-36) ile; emosyonel durum, Hastane Anksiyete Depresyon Skalası (HADS) ile ve omurga fleksibilitesi, El Parmak Zemin Mesafesi Testi (EPZM) ve Modifiye Schober Testi (MST) ile değerlendirildi. Veriler olgu rapor formuna kaydedildi ve SPSS 23.0 ile analizleri yapıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olması kabul edildi.

Bulgular.Tampa kinezyofobi skalası kullanılarak yapılan değerlendirmede 43 (%78.2) hastada kinezyofobi saptandı. 12 hastada (%21.8) kinezyofobi mevcut değildi. Kinezyofobik olanlar ve olmayanlar arasında yaş, cinsiyet ve medeni durum arasında anlamlı istatistiksel fark saptanmadı. (p>0,05). Kinezyofobik olan grupta semptom süreleri anlamlı derecede daha uzun bulundu (p=0,002). Kinezyofobi skorları ile semptom süreleri arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı (p<0,01). Kinezyofobik grupta VAS skorları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti (p=0,047). Kinezyofobik olanlar ve olmayanlar arasında Oswestry Disability Index (ODI) skorları karşılaştırıldığında kinezyofobik grupta engellilik skorları istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı (p=0,003). İki grup arasında HADS-Depresyon alt skorları karşılaştırıldığında kinezyofobik olanlar grubunda ortalama HADS-Depresyon skoru istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı. (p=0,024). İki grup HADS-Anksiyete alt skoru açısından karşılaştırıldığında anlamlı istatistiksel fark saptanmadı (p=0,028). Kinezyofobik olanlarda kinezyofobi skorları ile ODI skorları arasında anlamlı korelasyon saptandı (ρ=0,467 p=0,002). Kinezyofobi grubunda TKS skorları ile El Parmak Zemin mesafesi arasında anlamlı korelasyon saptandı (ρ=0,307 p=0,046). Diğer parametrelerde ise anlamlı korelasyon saptanmadı.

Sonuç.Çalışmamızda sakroiliak eklem disfonksiyonu olan hastalarda kinezyofobinin sık görülen bir durum olduğu ve ağrı, engellilik ve emosyonel durum üzerine olumsuz etki yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Kinezyofobik olanlarda semptom süresi daha uzun saptanmıştır. Bu bulgu kinezyofobinin ağrının kronikleşme riskini arttırabilecek bir faktör olabileceğini düşündürtmüştür. Sonuç olarak sakroililak eklem disfonksiyonu olan hastalarda kinezyofobinin fark edilmesi ve tedavi planlanmasında dikkate alınmasının tedavi sürecini olumlu etkileyeceğini düşünmekteyiz.

Alternate abstract:

● Aim.The aim of this study was to evaluate the presence of kinesiophobia and its effects on pain, disability, quality of life, emotional state and spine flexibility in sacroiliac joint dysfunction

● Method.The aim of this study was to investigate the presence of kinesiophobia and its effects in patients aged between 18 and 65 years who were diagnosed with sacroiliac joint dysfunction in outpatient clinic of Dokuz Eylul University Faculty of Medicine. Tampa Kinesiophobia Scale (TKS) was used to evaluate kinesiophobia. Pain was measured by Visual Analogue Scale (VAS); disability, with Oswestry Disability Index (ODI); quality of life with Short Form 36 (SF-36); emotional status was assessed with Hospital Anxiety Depression Scale (HADS), and spinal flexibility was assessed with Finger-to-Floor Test (FTF) and Modified Schober Test (MST). The data were recorded in the case report form and analyzed with SPSS 23.0. The level of statistical significance was accepted as p<0.05.

●Results.The patients were divided in two groups according to TKS scores, and no statistically significant difference was found between kinesiophobic and not kinesiophobic patients in terms of age, gender and marital status.(p>0.05). When these groups are compared in terms of symptom duration, symptom durations were found to be significantly longer in the kinesiophobic group (p=0.002), and a significant positive correlation was found between kinesiophobia scores and symptom duration (p<0.01). In terms of VAS, a significant statistical difference was found between two groups (p=0.047). The mean VAS was found to be 52.35 in the kinesiophobic group and 37.7 in the not kinesiophobic group. A statistically significant difference was found between the kinesiophobic and not kinesiophobic groups in terms of ODI (p=0.003). The mean ODI was found to be 36.62 in the kinesiophobic group and 22.1 in the not kinesiophobic group. When the two groups were compared in terms of HADS-Depression subscores, a significant statistical difference was found. The mean HADS-Depression was 7.16 in the kinesiophobic group and 4.33 in the not kinesiophobic group (p=0.024). A statistically significant difference was found between the kinesiophobic and not kinesiophobic groups in terms of HADS-Anxiety sub-scores. The mean HADS-Anxiety in the kinesiophobic group was 8.72 and the average HADS-Anxiety in the not kinesiophobic group was 6.17 (p=0.028. There was no significant difference between the two groups in the other parameters measured. In terms of correlation, a significant correlation was found between kinesiophobia scores and ODI scores in the kinesiophobic group (ρ=0.467 p=0.002) and a significant correlation was found between TKS scores and FTF distance in the kinesiophobia group (ρ=0.307 p=0.046). No significant correlation was found in other parameters.

● ConclusionIn our study, it was concluded that kinesiophobia is a common condition in patients with sacroiliac joint dysfunction and has a negative effect on pain, disability and emotional state. The duration of symptoms was found to be longer in those with kinesiophobia. This finding suggested that kinesiophobia may be a factor that may increase the risk of chronic pain. As a result, we think that recognizing kinesiophobia in patients with sacroililac joint dysfunction and considering it in treatment planning will positively affect the rehabilitation process.