Content area
Abstract
Medya sanatının kuramsal kaynaklarını konu edinen bu tez ile modern sanat sisteminin bugün medya ve yeni medya sanatları olarak bilinen yeni sanat sistemlerine dönüşmesindeki algı ve eser üretim yaklaşımları üzerinde bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Tekniğin ve bilimsel bilginin sanat içerisine girerek hangi değişimleri yarattığı ve bu sayede insanın biçim mekanizmasına sahip bir canlı olduğunun ve daha da ileriye giderek, insanın çağdaş estetik yaklaşımların bilgi ve ilericilik temeline dayalı bir yaratıcılık ve haz sistemi sürecine nasıl dönüştüğünü anlatan bir araştırma olduğu belirtilmelidir. İlgili manifesto metinleri, sanat eleştiri yazıları, sanat eserleri, süreçle ilgili bazı önemli toplum teorileri incelenmiş olunup, geçmiş estetik yaklaşımlar ve modern estetik yaklaşımlarda sahip olunan ortak biçim mekanizma algısının varlığı üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak elde edilmeye çalışılan nokta yeni bir estetik biçim teorisinin ilk sınırlarının oluşturulmaya çalışılmasıdır.





