Sıçanlarda Siklofosfamid Ile Oluşturulan Hepatotoksisiteye Geraniolün Olası Koruyucu Etkilerinin Araştırılması

Abstract

Siklofosfamid (CP); otoimmun hastalıklarda ve organ nakillerinde immunsupresif olarak, çeşitli malignensilerde ise kemoterapötik olarak kullanılan alkilleyici bir ajandır. Siklofosfamidin terapötik uygulamaları farklı yan etkilerle ve organ toksisitesiyle birliktelik göstermektedir. Siklofosfamidin metabolize olmasıyla birlikte gelişen oksidatif hasar, toksisitede önemli rol oynamaktadır.

Geraniol (Ge); gül, lavanta, limon ve diğer bazı bitkilerin esansiyel yağlarında bulunan asiklik monoterpen alkoldür. Bu doğal molekül; antibakteriyel, antiinflamatuvar, antianjiogenik ve antioksidatif gibi farklı etkilere sahiptir. Yapılan çalışmalar geraniolün karaciğer üzerindeki koruyucu etkisini göstermiştir.

Çalışmamızda, sıçanlarda siklofosfamidin sebep olduğu karaciğer hasarında geraniolün antiapoptotik ve antiinflamatuvar etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.

42 adet Wistar Albino türü erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar 6 gruba ayrıldı. Deney, toplamda 14 gün sürdü. İlk 7 gün sadece geraniol uygulandı, ikinci hafta geraniol ve siklofosfamid uygulaması birlikte devam etti. Siklofosfamid; 500mg/10 ml'lik ampullerden kullanılarak, intraperitoneal yolla enjekte edildi. Geraniol, iki farklı dozda (100 mg/kg ve 200 mg/kg) ve mısır yağı içerisinde seyreltilerek oral gavaj yoluyla verildi.

Uygulamaya başlamadan önce ve çalışma sonunda sıçanlar tartılıp ağırlıkları kaydedildi. 14 gün süren uygulama sonunda anestezi altında enjektörle deneklerin kalplerine girilerek tüplere kan örnekleri alındı. Kan örneklerinden aspartataminotransferaz (AST), alaninaminotransferaz (ALT), alkalenfosfataz (ALP), total antioksidan durum (TAS), total oksidan durum (TOS) paramatreleri çalışıldı. Kan örnekleri alındıktan sonra sakrifiye edilen sıçanların karın boşlukları açılarak alınan karaciğer dokuları makroskobik olarak incelendikten sonra mikroskobik bulgular yönünden değerlendirilmek amacıyla çıkarıldı. Mikroskobik inceleme, alınan kesitlere rutin hemotoksilen-eozin boyaması, toluidin mavisi boyaması ve immünohistokimya ile NF-κB markerlarına bakılarak değerlendirildi. TUNEL yöntemi ile de apoptotik hücre oranı değerlendirildi. Biyokimyasal veriler ve TUNEL, Tek Faktörlü Varyans Analizi (One-Way Anova); histolojik değişiklikler ve immun boyama ise Mann Whitney U testi ile analiz edildi. Sonuç olarak Ge'nin CP toksisitesi üzerinde, her iki kullandığımız dozda da etkili olduğu bulundu.

Alternate abstract:

Cyclophosphamide is an alkylating agent used as an immunosuppressive in autoimmune diseases, organ transplantations and as a chemotherapeutic in different malignancies. Therapeutic uses of cyclophosphamide are associated with different side effects and organ toxicity. Oxidative damage which is occurred by the metabolism of cyclophosphamide, plays an important role in toxicity.

Geraniol is an acyclic monoterpenoid alcohol found in essential oils of plants such as rose, lavender and lemon. This natural molecule posseses various effects such as antibacterial, antiinflamatory, antiangiogenic and antioxidative. Studies have demonstrated the protective effect of geraniol on liver.

In our study, it was aimed to investigate antiapoptotic and antiinflammatory effects of geraniol in liver damage caused by cyclophosphamide in rats.

42 male Wistar Albino rats were used. They divided into six groups. The experiment took 14 days in total. Only geraniol was administered for the first 7 days, then geraniol and cyclophosphamide used together for the second week. Cyclophosphamide used as 500 mg / 10 ml ampoules and it was injected intraperitoneally. Geraniol was given in two different doses (100 mg/kg and 200 mg/kg) via oral gavage by dissolving in corn oil.

The body weights recorded in the beginning and at the end of the experiment. Blood samples were taken to tubes with syringes from the hearts of subjects under the anesthesia at the end of 14 days. Blood serum analyzed for TAS, TOS, ALT, AST. Rats were sacrified after blood samples were taken and abdominal cavity opened. Subsequently the liver examined macroscopicially and then harvested for microscopic examination. Tissue sections examined by staining with hematoxylin eosin, toluidine blue and with immunohistochemistry looking to NF-kB markers. Apoptotic index evaluated with TUNEL. The biochemistry and TUNEL results were compared using one-way ANOVA and immunohistochemistry were compared using the Mann-Whitney U-Test. We found that both the two dosage of GE that we used treats the toxicity of CP.