Rewolucja Francuska a kwestia przyznania kobietom pełni praw obywatelskich – dlaczego Francuzki musiały zostać w domu?

Abstract

Przyjęta w 1789 r. Deklaracja praw człowieka i obywatela czyniła Francuzów wolnych i równych wobec prawa. Szybko jednak okazało się, że połowie narodu odmówiono praw obywatelskich, powołując się na dobro wspólne i nakazy natury. Przedmiotem artykułu jest przemowa Jeana Pierre’a André Amara na forum Konwentu Narodowego w imieniu Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego jesienią 1793 r. Raport Amara stał się później podstawą definitywnego wykluczenia kobiet z ciała suwerena i usunięcia ich ze sfery politycznej Republiki Francuskiej.

Alternate abstract:

The Declaration of the Rights of the Man and of the Citizen of 1789 made all French citizens free and equal in the eyes of the law. However, it soon came to light that one half of the nation was deprived of civil rights in the name of the common good and so- called nature’s will. This article focuses on the speech of Jean Pierre André Amar who, in the autumn of 1793, presented on behalf of the revolutionary Committee of Public Safety a report which would soon become the basis for the definitive exclusion of women from the sovereign body and their dismissal from the political sphere.